head


Het verhaal begint al zo´n ruim dertig jaar geleden, er was toen een heel irritant ventje wat overal op zat te tikken en te slaan. Als klein jochie drumde ik al bij verscheidende beroemde artiesten, optredens in programma´s als bijvoorbeeld "op volle toeren" waren aan de orde van de dag. Nu moet ik er wel bij vertellen dat ik een levendige fantasie had en dat ik de bands begeleide vanuit onze huiskamer achter mijn denkbeeldig drumstel.



Nadat ik een paar jaar als airdrummer gespeeld had, waren mijn ouders overtuigt van mijn liefde voor drummen en vonden het tijd om mij op drumles te doen. Ik kwam terecht bij onze plaatselijke fanfare "Euphonia" (in Warffum) en na mijn eerste les kreeg ik meteen een snaredrum mee naar huis! Niks weken lang leren roffelen op een plankje met rubber en dat terwijl mijn vader nog zo zijn best had gedaan om zo'n plankje te maken. Ik was zo trots als een pauw op dat ding, en ik poetste hem dan ook zeker 2 keer per maand. Mijn eerste optredens bestonden uit marcheren door het dorp (in zo'n mooi pak met een mooie met bont gekleede hoed) en af en toe hield de fanfare een uitvoering in het plaatselijke café. (zie foto)

Erwin met zijn eerste snare tijdens een drumuitvoering.

Ik had altijd veel aardigheid aan het spelen in de fanfare maar mijn droom bleef een echt drumstel. Bij ons in het dorp waren een stuk of 5 drummers die zover ik weet een drumstel hadden. Mijn beste kameraad leerde ik op de fanfare kennen (toen hij ook nog eens 3 huizen verderop naast mij kwam te wonen waren we natuurlijk onafscheidelijk) en samen waren we vastbesloten dat we drummer wilden worden in een band. Als er in de school de repetities voor de jaarlijkse musical begonnen, repeteerde de schoolband in de pauzes. Wij zaten dan met onze neuzen tegen het raam gedrukt en keken dan jaloers naar de drummer, die voor die gelegenheid zijn drumstel mee naar school mocht nemen.



Mijn eerste keer achter een heus drumstel....

Ik vergeet het nooit meer, het was tijdens een 25-jarige bruiloft van mijn oud oom en tante. Een familie lid van mij had gevraagd aan drummer van het duo dat daar toendertijd speelde, of ik een nummer mee mocht drummen, dat vond hij geen probleem. Daar zat ik dan, ik kon met mijn tenen net bij de pedalen komen en tijdens het spelen gleed ik steeds verder van de kruk af. Toch heb ik het nummer uitgespeeld en dat ging aardig goed, nu wist ik het helemaal zeker ik moest een eigen drumstel! Mijn ouders zagen dat eigenlijks niet zo zitten maar kochten uiteindelijk toch een speelgoed drumstel voor mij, deze bestond uit een basdrum, 8" tom een 10" floortom en een bekken gemonteerd op de basdrum. Ik vulde hem aan met mijn snare van de fanfare en zo had ik een klein drumstel. Ik heb heel wat afgeragd op dat ding, mijn ouders hadden spijt als haren op hun hoofd, Op een dag kreeg mijn kameraad onenigheid met de fanfare en besloot te stoppen, ik wilde toen ook niet langer in de fanfare en stopte ook. Langzamerhand kwam er dus een einde aan de interesse in drummen. De tijd ging vlug en toen mijn ouders besloten om naar de stad te verhuizen had ik genoeg andere dingen aan mijn hoofd en vergat zo mijn doel.

Erwin op de bruiloft van oud oom en tante
"mijn eerste slagen op een pearl drumkit"

Herintreden......

Pas op mijn achttiende begon de interesse voor het muziekmaken weer terug te komen. Ik had in de tussenliggende periode wel veel naar muziek geluisterd, met name top 40 muziek. Bands als Duran Duran en U2 hadden toendertijd mijn voorkeur, totdat de Beastie Boys voor het eerst op de televisie kwamen. Ik kwam zo terrecht in de rapmuziek, en luisterde voornamelijk naar Eazy-E en King-Tee, Beastie Boys, Derek-B etc. etc. Een kameraad van mij was toendertijd hardrocker en zo kwam ik dus terrecht bij de metal, hij liet mij een rapnummer van Anthrax horen (I'm the man) en dat vond ik echt helemaal te gek! Uiteindelijk introduceerde hij mij aan Alice Cooper en Gangreen en zo begon ik mijn rap collectie de deur uit te doen en begon metal platen te verzamelen. Op een zaterdagavond zat ik samen met 2 kameraden videoclips te kijken van slayer en kwamen op het idee om ook een band te gaan beginnen. Ik wilde in eerste instantie drummen maar naar een lange discussie met mijn ouders was het al snel duidelijk, een drumstel kwam het huis niet meer in. Dit was de reden dat ik uiteindelijk voor de basgitaar koos, het lag het dichts bij drummen (ritmesectie) en je kon het volume zachter zetten (wat uiteindelijk nooit gebeurde). Ik overtuigde mijn ouders en ik kocht mijn eerste basgitaar, eerst een poosje zonder versterker geknoeid en later een versterker erbij gekocht en toen kon het beginnen. Ik nam les via een thuis cursus en leerde zo mijn eerste nummers uitspelen.



Mijn eerste basgitaar

Na een tijdje werd het al snel duidelijk dat deze band gedoemd was om te mislukken, toch bleef ik doorspelen en kon na een jaar of 2 al een aardig stukje spelen. Ik kwam terecht in verschillende projectjes en leerde op deze manier steeds beter spelen. Kocht regelmatig Guitar magazines om de tabs die daar in stonden en zo kon ik uiteindelijk een leuk stukje megadeth meespelen en andere verwante metal nummers. Ik heb in de beginperiode een paar jaar met een drummer gespeeld, en leerde zo de drums goed te begeleiden. We hebben samen verschillende muziekstijlen proberen te spelen, o.a: Doom metal, gewoon metal, rock, en later zelfs blues. Uiteindelijk leidde dit ook nergens naartoe, op de ervaringen na natuurlijk. Ik ben toendertijd aan de slag gegaan met het schrijven van eigen nummers en begon met het opnemen van dit werk. Onder begeleiding van een goedkoop keyboardje waar ik drums uithaalde en deze weer opnam op een taperecorder, dat bandje speelde ik vervolgens af op een ander tapedeck en speelde de bas mee en nam dit weer op met de taperecorder etc. etc.



Daarna kocht ik een Atari computer en begon mijn midi studio. De geluiden hield ik uit een roland PMA-5 en nam zo vervolgens mijn eerste demo's op. Ik had toen nog steeds contact met de drummer waar ik veel mee gespeeld had en hij wilde eigenlijk zijn drumstel wel verkopen. Ik greep mijn kans en kocht zijn drumstel en begon met een lang restauratie project. Ik woonde in die tijd in een huurflatje dus thuis drummen zat er niet in, ik besloot toen om een eigen huis te kopen en kocht een drumcabine en plaatste deze in de grootste slaapkamer. Hier zette ik ook mijn studio apparatuur neer en zo langzamerhand begon ik de midi te vervangen met echte instrumenten. Ik werkte toendertijd met Cubase-audio, maar dit programma was eigenelijk te midi georiënteerd. Daarom ben ik toendertijd overgestapt op Pro-tools, en zo groeide de midi studio uit tot een heuse studio. Ik oefende steeds meer op het drumstel en leerde vlot nummers uit te drummen, om mijn drummen eigenlijks nog meer te stimuleren besloot ik te gaan drummen in een coverbandje. Op deze manier leerde ik er veel nieuwe dingen bij en verbreedde mijn drumstijl van rock naar pop-rock.

Na een lange zoektocht kwam ik in contact met iemand die een rock coverband wilde beginnen, ik sloot me bij hem aan en samen gingen we op zoek naar medebandleden. Na een aantal bezettingen kwamen we uiteindelijk in een stabiele samenstelling en begon onze band vorm te krijgen onder de naam Double-XX, we hebben zeker anderhalf jaar in deze bezetting gespeeld. Daarna hebben we de samenstelling veranderd en hierbij kreeg de band ook een nieuwe bandnaam, namelijk "Braid" we maakten nog steeds pop/rock muziek en hebben een paar optredens gedaan in deze bezetting.

Achter mijn eerste drumstel

Na een aantal obstakels besloot de band drastisch het roer om te gooien en wilden het repertoire uitbreiden met bruilofts muziek en andere stijlen waar ik totaal niets mee had. Ik besloot daarom ook om de band te verlaten en op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging. Al snel kwam ik in contact met nieuwe mensen en richtten samen de band "Rock-XL" op. Na een paar maanden spelen werd de band even op een zijspoor gezet en uiteindelijk met nieuwe bandleden weer opgestart. De band heeft 2 jaar lang bestaan en daarna was de koek op, het concept van de rock-coverband is letterlijk uitgeknepen door ons en daardoor hadden de meesten even geen zin meer in deze formatie.

Rock-XL Anno 2007
"Rock-XL in de Regalis 06-2007"

Eigen werk

Hierna heb ik weer iets meer aan eigen muziek gedaan, ook ben ik bezig geweest met andere muzikanten om samen eigen werk te schrijven. We hebben op dit moment 12 nummers op de plank liggen en er waren al wat ideeën voor andere nummers. Ik heb een jaar drumles gehad van Arjan Arkema, dit heeft zeker een groot deel techniek toegevoegd aan mijn drumspel. Nu nog steeds ben ik bezig met die technieken uit te werken. Ook geef ik zelf drumles aan een aantal leerlingen, hierdoor leer ik zelf ook weer een boel nieuwe dingen.

Erwin en drumleraar Arjan Arkema
Links Arjan, rechts Erwin

Ook werd ik weer gevraagd om te drummen in een Rock-coverband, ik heb dit toen aangenomen en we hebben 3 jaar lang met veel plezier gespeeld in een stabiele bezetting. Helaas bleef dit niet zo en kozen een aantal leden voor andere dingen die ook belangrijk zijn. Toch hebben we een hele leuke tijd gehad met veel leuke optredens. De toekomst van The Sequel (zo heette de formatie) is onduidelijk en ik ben inmiddels al weer actief in andere projecten.



The Sequel
Rock coverband "The sequel" Live 08-2010



Trickwell

Vanaf januari 2012 speel ik in een driemans formatie Trickwell. Deze formatie bestaat uit Pascal (voorheen gitaar "The Sequel") Reinjan (eveneens voormalig Sequel lid) en ikzelf. Deze formatie speelt eigen werk, snoeiharde rock met hier en daar een scherp randje. Check de facebook pagina van Trickwell.